Dit was één van de uitgangspunten van het CAO akkoord. Ook nu vinden we het belangrijk om goede afspraken te maken waarmee je een levenlang kunt werken. Kunnen blijven werken verzekert je een levenlang van inkomen en daarbij op de lange termijn de beste uitgangspositie voor koopkrachtbehoud. Een leven lang kunnen werken staat voor de onderhandelingen van deze week op de agenda. En natuurlijk al het voorbereidende werk en de uitwerking van de onderwerpen uit de blogs van de afgelopen weken.
Volgende week kom ik in mijn blog terug op deze derde onderhandelingsronde.

Een aantal jaar terug zijn de plannings-, functionerings- en beoordelingsgesprekken ingevoerd. De vaste salarisverhoging (jaarlijkse periodiek) is verdwenen. Op basis van je beoordeling krijg je een salarisverhoging. Heb je het maximum van je salarisschaal bereikt dan kun je vanaf dit jaar met een B of A beoordeling een prestatietoeslag verdienen.
Bij de introductie van de nieuwe gesprekssystematiek is afgesproken dat we in 2012 gaan evalueren. Wij vinden dat het A&O fonds dit op een goede manier voor ons kan doen. Samen met de vakbonden zijn we de onderzoeksvraag aan het vaststellen.

Bij dit onderwerp wil ik als eerste opmerken dat we er alles aan willen doen om de bezwarende omstandigheden weg te nemen. En dan nog zijn er omstandigheden die we niet kunnen veranderen. Er is altijd buiten werk en daarbij heb je te maken met wisselende weersomstandigheden. Hoe om te gaan met bezwarende omstandigheden hebben waterschappen verschillend opgelost. De één vindt het onderdeel van de functie, een ander telt het mee in een meetsysteem voor een vergoeding. De lokale verschillen en de nadruk op voorkomen maakt dat wij als werkgever dit een onderwerp voor lokaal overleg vinden. Centrale afspraken doen geen recht aan de verschillen tussen waterschappen.
De huidige modelregeling kan als voorbeeld blijven bestaan. Nog liever zien we dat de waterschappen met hulp van het A&O fonds werken aan preventie en structurele verbinding met de Risico Inventarisatie en Evaluatie.

In de inzetbrief en eerder in deze blog heb ik al gezegd dat het economisch moeilijke tijden zijn. Tijden waarin er heel weinig geld is. Salarisverhoging, IKB verhoging, maar ook de vergoeding woon-werkverkeer gaan over geld.
De afspraken over woon-werkverkeer hebben op dit punt een groot voordeel en een groot nadeel.
Eerst het voordeel. De vergoeding is netto, tenminste tot 19 cent per kilometer. Je krijgt als medewerker tot 19 cent per kilometer de vergoeding netto uitbetaald. De 19 cent blijft dus 19 cent, er wordt geen belasting over geheven. In tijden van weinig geld is dit een belangrijk voordeel.
En dan het nadeel: er zijn nu veel verschillende regelingen en er zijn heel verschillende reisafstanden. Bij 1 centrale regeling heeft niet iedereen evenveel voordeel. Het is een soort toeval of en hoeveel je erop vooruit gaat bij een centrale regeling.
Economisch moeilijke tijden, we moeten met elkaar goed nadenken welke eisen voor ons belangrijk zijn en waar we water bij de wijn acceptabel vinden.

Het IKB leeft in de sector en dat zie ik ook terug in jullie reacties. Ik wil wat toevoegen aan de opmerking over de hoogte van het IKB. De belangrijkste rekenregels van het IKB zorgen er voor dat het hoofdbestanddeel van het IKB circa 17% van je maandsalaris wordt. Op basis van je functieschaal komt daar nog een percentage bij. Dit percentage wordt berekend over het maximum salaris van je functieschaal. Dit percentage verschilt per schaal en is bijvoorbeeld 1,59% voor functieschaal 7. De tabel met de percentages voor alle 18 schalen kun je terug vinden in de informatietoolkit van het A&O fonds in tabel 2 bij het IKB besluit van 13 december 2010.

Voordat ik op woon werkverkeer in ga, wil ik nog wat kwijt over het IKB. In 2012 krijgt iedereen een IKB. Dit is 17 tot 20 procent van je salaris per maand. Kies je voor de bekende twee betaal momenten dan krijg je in mei 7 tot 8 procent van je jaarsalaris extra uitbetaald en in december 10 tot 12 procent. Het IKB is groter dan vakantietoeslag en dertiende maand bij elkaar. Wil je meer weten over de hoogte van jouw IKB dan kun je dit nakijken in de communicatie toolkit op de site van het A&O fonds: http://aenowaterschappen.nl

Het IKB staat later op de onderhandelingsagenda, terug naar de agenda van nu. Deze blog gaat over een onderwerp dat waarschijnlijk ook leeft bij jullie: vergoeding woon-werkverkeer. Op dit moment zijn er grote verschillen tussen de waterschappen. Woon je 5 kilometer van je werk dan worden de kilometers voor de één wel vergoed en voor de ander niet. Woon je op 18 kilometer dan kun je 8 cent, 15 cent of 19 cent per kilometer vergoed krijgen. Wordt de reisafstand 40 kilometer dan zijn er waterschappen die 30 kilometer vergoeden, een ander alles en een derde vergoedt de kosten van het openbaarvervoer wel volledig en van de auto niet.

We vinden dit niet passen. Je hebt kosten voor woon-werkverkeer en deze kosten willen we door het hele land op gelijke wijze vergoeden. Samen met de vakbonden willen we een regeling afspreken die voor iedereen geldt. Dat is niet makkelijk, op je werk komen is in een uitgestrekt waterschap als Rivierenland heel wat anders dan bijvoorbeeld bij Waternet in Amsterdam. De regeling zal voor al deze situaties redelijk moeten zijn en pas dan hebben we een afspraak die voor iedereen kan gelden en verdwijnen de verschillen waarmee ik bij de alinea woon-werkverkeer begon.

Jullie vragen naar een salarisverhoging en naar een verhoging van de eindejaarsuitkering. Die laatste kennen we in 2012 niet meer, het geld zit vanaf dan in het Individueel KeuzeBudget. Salaris en IKB twee belangrijke onderwerpen die deze onderhandelingen op de agenda staan.
Komende weken diepen we eerst een aantal andere agendapunten uit.

Andere manieren van het werk organiseren vinden we belangrijk. Ook in de vorige CAO onderhandelingen was dit onderwerp van gesprek. Thuiswerken, telewerken, TPOW (tijd- en plaatsonafhankelijk werken) noemen we het inmiddels. Maar hoe leg je dit vast? Wat regel je in de CAO en wat regelen medewerkers en leidinggevenden zelf? En wat doen we met al die afspraken die er decentraal al zijn? We willen centraal kaders geven en daarmee de waterschappen die nog niets afgesproken hebben op weg helpen. Heeft een waterschap al afspraken dan kan zij kijken of de eigen afspraken nog goed aansluiten bij de praktijk. Het LAWA vindt dat dan de eigen afspraken gewoon kunnen blijven gelden. Daar moet je het dan wel met elkaar over eens zijn.

Deze week hebben we verder gesproken over de cao 2012. We weten nu op hoofdlijnen waarover we afspraken willen maken. Wat spreken we centraal af en wat betekent dit voor de ruimte van het lokaal overleg. Met deze hoofdlijn in gedachte gaan we komende weken allereerst een aantal onderwerpen uitwerken. Deze onderwerpen (regelingen) zijn: Tijd- en Plaats Onafhankelijk Werken, vergoeden woon/werkverkeer, compensatie sterk bezwarende werkomstandigheden, de evaluatie van de managementtoets en evalueren beoordelingsgesprekken. Uitzoeken, hoe gaat het nu, en uitwerken, hoe moet het straks gaan. Iedere week sta ik bij een nieuw onderwerp stil in mijn blog.

Een arbeidsverhouding wel te verstaan. Net als in andere verhoudingen is ook hier belangrijk hoe je met elkaar omgaat. Welk resultaat wil je neerzetten en regel je een aantal zaken erom heen zelf? Krijg je verantwoordelijkheid en kun je die aan of moet daar nog iets voor gebeuren? En passen onze regels en afspraken in de CAO hierbij?
Behalve de relatie medewerker-leidinggevende is er ook de vraag wat je centraal in de CAO wilt regelen en wat onderwerpen zijn voor lokaal overleg.
Deze week gaan we opnieuw rond de tafel en we hebben afgesproken om eerst met elkaar te kijken hoe we naar de arbeidsverhoudingen in de sector kijken. Concrete voorstellen zijn er bij dit thema niet zoveel. Maar de manier waarop je naar de arbeidsverhoudingen kijkt bepaalt hoe je de afspraken bij de andere thema’s maakt. Een voorbeeld hiervan is het verlof kopen in het Individueel KeuzeBudget. We hebben in de regeling geen grenzen opgenomen. Ook is er voor het kopen geen toestemming van je leidinggevende nodig. Natuurlijk wel bij het opnemen van het verlof. Je bespreekt met elkaar of dit kan ook voor de extra gekochte uren. Als je samen het opnemen van het verlof afspreekt zijn er geen extra regels voor het kopen van de verlofuren nodig.
Een ander voorbeeld is het vorige week door jullie genoemde TPOW, hoeveel regels heb je nodig en wat laat je over aan het overleg tussen leidinggevende en medewerker zelf.

Deze week dus de tweede onderhandelingsronde. Op de agenda de hiervoor genoemde arbeidsverhoudingen en opnieuw het hele pakket aan voorstellen. Ook de door jullie genoemde hoogte van de salarissen en personeelsbeleid voor alle levensfase. Dit is inclusief de in de blog genoemde fase kort voor het pensioen.
In de loop van deze week kom ik bij jullie terug.

We weten het al langer, maar vorige maand werd met het pensioenakkoord een belangrijke stap gezet. De pensioenleeftijd gaat omhoog. Ook in onze sector is er fysiek zwaar werk. En gelukkig veel aandacht om langer gezond en met plezier door werken mogelijk te maken. Taakverlichting en nog belangrijker, over stappen naar ander werk en of een andere werkgever staan nu in de aandacht. Met elkaar moeten we zoeken naar afspraken die het mogelijk maken om een leven lang leuk te kunnen werken.
Veel van de voorstellen in de beide inzetbrieven hebben hiermee te maken. In het bijzonder voorstellen voor oudere medewerkers en voorstellen om iets met arbeidsmobiliteit, veranderen van functie, te doen.

Goed om te lezen dat jullie al weer meer aan het reageren zijn. Jullie opmerkingen maken duidelijk dat IKB en salaris voor jullie belangrijk zijn.

Flexibiliteit in de organisatie van het werk. In onze sector zijn we gewend om afspraken te maken op jaarbasis. Denk aan het meer- en minderwerk. Minder bekend en toegepast is dat deze afspraken in een jaarrooster gemaakt worden. Bij een jaarrooster heb je veel meer mogelijkheden dan een vast weekpatroon. Keuzes als in een drukke periode 40 uur roosteren en in een rustige (zomervakantie) periode weken van 32 uur roosteren past binnen onze CAO. Het rooster moet gemiddeld 36 uur zijn. Het vinden van een balans tussen werkdruk en privé wensen kunnen we verder verbeteren. Lastig is dat we allemaal verschillende begrippen gebruiken. We willen kijken of we in de nieuwe CAO centraal meer begrippen gezamenlijk kunnen definiëren. We willen centraal geen werktijdregelingen afspreken, dit vinden we een zaak van lokaal overleg. De verschillen tussen waterschappen zijn daarvoor te groot.
Verder willen we graag kader afspraken maken over Tijd- en Plaats Onafhankelijk Werken (TPOW). Ook dit is een onderwerp/regeling die lokaal eigen uitwerking verdient.

Ik zie dat er 1 reactie is met veel vragen over het IKB. Op de site van het A&O fonds is een toolkit met alle informatie over het IKB en natuurlijk kun je ook bij je P&O adviseur terecht met vragen.

Half oktober praten we met de vakbonden verder. Zij hebben gevraagd hoe jullie reageren op de blog. Ik neem jullie reacties op de thema’s mee naar de onderhandelingstafel.